• Επαναστάσεις καθημερινής βάρδιας - Μαρία Δασκαλάκη

• Η Νόρα και η Άνοιξη (Μ' αγαπά, δε μ' αγαπά...) - Γιάννης Λαμπράκης

• Η πολιτεία που δεν είχε Χριστούγεννα - Ευρυδίκη Αμανατίδου

Στην πολιτεία που δεν είχε Χριστούγεννα, οι παλιότεροι κάποτε γιόρταζαν τα Χριστούγεννα. Τα παιδιά δεν ήξεραν καν τι σημαίνει αυτή η γιορτή. Τη νύχτα που κάποτε την έλεγαν παραμονή Χριστουγέννων, η γιαγιά άνοιξε ένα βιβλίο διαφορετικό..

• Η στατιστική του έρωτα - Ευρυδίκη Αμανατίδου

Ένας συγγραφέας πίνει τον καφέ του στο σαλόνι ενός ξενοδοχείου παρατηρώντας αμέτοχος τους θαμώνες, ώσπου μια γοητευτική και μυστηριώδης γυναικεία παρουσία ακινητοποιεί το βλέμμα του. Μια ρομαντική ιστορία ανακατεμένη με τη μυρωδιά του καφέ και του καπνού.

• Η σωτήρια διάσωση - Ευρυδίκη Αμανατίδου

Εγώ που λέτε, είχα μαγαζί με τα όλα του. Το έκλεισα, γιατί δεν έβγαινα. Χρώσταγα παντού! Πήρα το πρώτο πλοίο από το λιμάνι και τράβηξα για Κρήτη.

• Μ.Π.Ο. (Μη Πραγματοποιημένα Όνειρα) - Γιάννης Φαρσάρης

Η φυσική απόσταση μεταξύ εκείνης και εκείνου ήταν κάτι παραπάνω από τέσσερα μέτρα, όσο το σαλόνι από το γραφείο. Η πραγματική απόσταση μεταξύ τους ήταν ίση με τέσσερα χρόνια ακριβώς.

• Μια ιστορία για παχουλές σταχτοπούτες - Ευρυδίκη Αμανατίδου

Όλοι έλεγαν πως γεννήθηκα χοντρή, ένα υπερβολικά παχουλό μωρό που δυσκόλεψε τη μαμά του στη γέννα. Παρόλα αυτά ήμουν ένα χαριτωμένο μωρό. «Θα μεγαλώσει και θα στρώσει», έλεγαν. Ως ελπίδα, αποδείχτηκε μάταιη. Τιμητική διάκριση στο Λασκαρίδειο διαγωνισμό διηγήματος του Λυκείου Ελληνίδων το 2005.

• Ο μνηστήρας που επέζησε - Δημήτρης Θανάσουλας

Ήθελε να πιει σαν τρελός, αλλά δεν έκανε καμία κίνηση να σηκωθεί απ’ το κρεβάτι και να συρθεί μέχρι το σαλόνι, όπου υπήρχαν ακόμη δυο-τρία μισοάδεια μπουκάλια.

Είχα ορκιστεί πως δε θα παντρευτώ, και να που οδεύω προς την εκκλησία. Θα μου πείτε, σε υποχρέωσε κανείς; Χωρίς αμφιβολία, ακόμα και τώρα μπορώ να πατήσω πόδι και να αρνηθώ! Πώς αλλιώς όμως θα σωθούμε από την οικονομική καταστροφή;

• Ο τοίχος με το ζωγραφισμένο παράθυρο - Μαρία Δασκαλάκη

«Μαμά, τι έγινε το Μάιο του 1968;» ρώταγα τη μάνα μου. «Τι έγινε;» ρωτούσε ξανά μηχανικά εκείνη, καθαρίζοντας πατάτες. «Πηγαίναμε στον κινηματόγραφο και βλέπαμε τη Βουγιουκλάκη»...Α' Βραβείο στο Λογοτεχνικό Διαγωνισμό στη Μελβούρνη, 2010.

• Προξενιό εξ' απροόπτου - Ευρυδίκη Αμανατίδου

Μικρή, όταν με ρωτούσαν τι δουλειά έκανε ο πατέρας μου, εγώ ντρεπόμουν να απαντήσω. Προσπαθούσα να μηχανευτώ εντυπωσιακά επαγγέλματα, μάταια όμως. Στο τέλος, η αλήθεια έλαμπε.

• Πρόσκληση σε γάμο - Ευρυδίκη Αμανατίδου

Θυμάμαι την πρώτη φορά που βρέθηκα σε ένα γάμο απρόσκλητη. Περνούσα έξω από την εκκλησία, κοντοστάθηκα και κοίταξα τη νύφη. Δροσερή και ξένοιαστη, μου θύμισε τα χαμένα μου νιάτα.

• Πωλείται - Μαριλένα Παππά

Όταν πας για ύπνο σκέφτεσαι πως πρέπει να φύγεις απ’ αυτήν την εργατούπολη στην οποία έμειναν κολλημένοι εδώ και χρόνια οι γονείς σου. Με ένα συμβατικό σπίτι στο Μενίδι, μία συμβατική αγάπη και δύο παιδιά για τα οποία θυσιάστηκαν για να ζήσουν το δικό τους όνειρο.

• Σκέτη κούκλα - Σώφρονας Τριμπουλέ

Η ζωή της έμοιαζε με πραγματικό παραμύθι. Κυκλοφορούσε μόνο με αμάξια πολυτελείας και το προσωπικό της γιοτ. Ήταν το επίκεντρο της προσοχής όλων. Πώς να μην είναι!

• Συγγνώμη - Μαριλένα Παππά

Κανείς να σου πει "αγάπη μου, γύρισα", κανείς να σε αποκαλέσει μπαμπά, κανείς να σε συλλαβίσει παππού... Κανείς να σε φωνάξει...

• Τα τσόφλια του αυγού - Ευρυδίκη Αμανατίδου

Ο Θωμάς δεν ήταν εκ πεποιθήσεως εργένης. Παρόλα αυτά άργησε να βρει το ταίρι του και είχε πατήσει τα σαράντα όταν αποφάσισε να ενώσει τη ζωή του με τη Φωτεινή.

• To επιθυμητό τροχαίο - Ευρυδίκη Αμανατίδου

Με λένε Λιάνα και είμαι σχοινοβάτης σε τσίρκο. Γελάσατε; Εντάξει! Όλοι γελάνε, βρίσκοντας τη δουλειά μου από παράξενη έως αστεία.

• Το σημάδι - Μαρία Δασκαλάκη

Πριν προλάβουν να περάσουν έξι μήνες, της είπε:  «Τι λες; Παντρευόμαστε;».  «Δεν μπορώ να σε παντρευτώ», του είχε απαντήσει, «δεν ξέρεις τα χειρότερα για μένα»... Τα ανεκπλήρωτα. Γι’ αυτό γίνανε και τραγούδια. Βραβευμένο στον Πανελλήνιο Λογοτεχνικό διαγωνισμό του Συνδέσμου Φιλολόγων Ν.Χανίων.

• Το στοίχημα - Ευρυδίκη Αμανατίδου

Εγώ κι ο Μηνάς ήμασταν φίλοι αδερφικοί. Γεννηθήκαμε μαζί, μαζί και στο σχολείο, και στο στρατό πάλι μαζί. Όλη η ζωή μας μία πλάκα! Τα χρόνια που πέρασαν μας άφησαν αδιόρθωτους. Γιατί τα παλιά χούγια δεν κόβονται.

• Το ταλέντο - Ευρυδίκη Αμανατίδου

«Μη με πάς απ’ το σπίτι!» η γυναικεία φωνή τραγουδούσε με όλη της τη δύναμη. «Στον αγύριστο θα σε πάω!» της απάντησε θυμωμένη μια άλλη φωνή από το διπλανό διαμέρισμα.

• Το ταξίδι - Χάρης Γαντζούδης

Η Ελένη ανέβηκε στον πέμπτο όροφο και άνοιξε την πόρτα του διαμερίσματος με τα δικά της κλειδιά. Τα γέλια που έρχονταν από την κρεβατοκάμαρα τη βεβαίωσαν πως δεν ήταν μόνη.

• Το τρίκυκλο - Ευρυδίκη Αμανατίδου

Η Ευτυχία είχε κάποτε τον Ευτύχιό της. Από σύμπτωση έτσι έλεγαν τον άνδρα της. Μεταφορές με τρίκυκλο έκανε ο δόλιος και στέγασαν τη δική τους ευτυχία σε ένα χαμόσπιτο στη Δραπετσώνα μοχθώντας καθημερινά.

• Το τρομερό κέικ του Βρασίδα - Γιάννης Λαμπράκης

Ο Βρασίδας αποφάσισε πως ήταν πια καιρός να δοκιμάσει να πειραματιστεί σοβαρά με τη μαγειρική. Είχε βαρεθεί αφόρητα το αμφιβόλου ποιότητας περιεχόμενο της κονσέρβας. Ποτέ η λαχταριστή λιχουδιά που φαίνεται έξω από το τσίγκινο κουτάκι δεν έχει σχέση με την φτωχή αποκάλυψη όταν αυτό ανοίγει.

• Φρέσκο χιόνι - Γιάννης Λαμπράκης

Πολλές φορές αναρωτιόταν αν τάχα οι σκέψεις στο μυαλό είναι σαν ρούχα ανακατεμένα που μπορείς να τα διπλώσεις όμορφα και να τα τακτοποιήσεις. Και τι κάνεις άραγε με τις άλλες τις σκέψεις, εκείνες που, σαν ρούχα που δε σου κάνουν πια, θες να τις κλείσεις για πάντα στο συρτάρι...

• Χαμογελάει άραγε η Αντιγόνη; - Νεφέλη Π.Ζ.

Κάθε πρωί ανεβαίνοντας την οδό Κουγκίου για να βγω στην κεντρική πλατεία της πόλης, έβλεπα μια γυναίκα να κάθεται στο πεζούλι μιας πολυκατοικίας σα να περίμενε κάτι. Κάθε πρωί την ίδια ώρα στην ίδια θέση και εγώ να την προσπερνώ θαρρείς και ήτανε κάτι δεδομένο.

• Χάντρες - Γιάννης Λαμπράκης

Είναι κάποια μικρά στενά στην πόλη που δύσκολα τα πιάνει το μάτι σου. Σ’ ένα τέτοιο στενό αδιέξοδο, ήταν σφηνωμένο ένα παλιό παλαιοπωλείο. Θαρρείς και γύρω του πλέχτηκε η υπόλοιπη γειτονιά.